Türkiye’nin İstanbul ile birlikte ilk akla gelen şehri. Bu yüzden sürekli bir karşılaştırma içindedir iki şehir. Ankaralılar İstanbulluların “Deniz olmayan şehirde nasıl yaşıyorsunuz?” sorusuna maruz kalırlar. Oysa Ankaralılar olayı kısaca şöyle özetler: Yaşasanız seversiniz.
Çünkü Ankara başlı başına bir karakterdir. Sokaklarında insanın aklında iniş çıkışlara neden “bug”lar vardır, neredeyse her bir ilçesinin adı kendine hastır, en sevilen diziler ya da filmlerde illa bir Ankara bulunur, ODTÜ’süyle dünyaca ünlü, Kızılay’ıyla buluşturucudur. Yeter mi? Yetmez tabii.
Tunalı ve Yedinci Cadde’siyle gecelere keyif katar, Kurtuluş Parkı’yla nefes aldırır, Kuğulu Park’ıyla Bağdat’ı buldurur.
Ama bir Ankaralı’ya Ankara’nın en sevdiği şeyini sorarsanız şunu söyler: dostluğu, arkadaşlığı.
Böylece Ankara ondan kaçmak isteyeceğiniz bir yer değil ona kaçmak isteyeceğiniz bir yer haline gelir bir süre sonra. Hele bir de anneden babadan Ankaralıysanız, Ankara’nın damak çatlatan lezzetleriyle de tanışmışsınızdır.
Kusura bakmayın yalnızca Tunalı’da gezince Ankaralı oldum zanneden kardeşlerimiz, biz “gerçek Ankaralı”dan bahsediyoruz. Tek bakışta buradaki yemeklerin hepsini tanıyabilecek, eksikleri yorum kutusuna “Bunu nasıl unutursunuz!” diye yazabilecek Ankaralıları arıyoruz.
Hadi başlayalım.
Ankara tava
Ankara yemekleri denildiğinde ilk akla gelen yemektir. Ankaralılar bile nasıl yapıldığı konusunda ikiye bölünmüş durumdadır. Bazı bölgelerde pilavı pirinçten bazı bölgelerde arpa şehriyeden yapılır. Bir diğer husus ise etin kemikli kaburga eti ya da kuşbaşı et olup olmadığı konusundadır.
Öllüğün körü
Aslında kendisi sipariş verirken utanç yaratan yiyecekler listemize girse yeridir. Erişte üzerine kavrulmuş kıyma konarak hazırlanır. Yanına bir de yoğurt açtınız mı değmeyin keyfinize.
Beypazarı güveci
500 yıllık tarihiyle dönemin padişahları için özel olarak hazırlanan Beypazarı güveci, odun ateşinde taş fırında 5 saate yakın pişirilir. Güveçte kullanılan et yemlenen değil doğada kendi besinini bulan hayvanlardan alınır. Kuzu etiyle yapılanı ağızda dağılır.
Ankara simidi
İzmirliler ona gevrek desin dursun, Ankara’nın simidi bambaşkadır. Sabah sıcacık yediğinizde o kavrulmuş tadı alırsınız. İstanbul ya da İzmir’deki simitler gibi sarı değil bildiğiniz kahverengidir çünkü gerçek pekmezle yapılır, gerçek pekmeze batırılır. Yanına da çay. Oh mis.
Çubuk turşusu
Bildiğiniz kornişon turşu değil. Hayır. Buradaki salatalıklar daha farklıdır. Tombul sosis gibi duran kornişon turşulara nazaran çubuk turşusu sondan başa incelen bir yapıya sahip farklı cinste salatalıkla hazırlanır. Neredeyse her yemeğin yanında yenebilir.
Beypazarı kurusu
Altın günü menülerine girmesi gerektiğine inandığımız bir lezzettir. Oldukça sert hale gelene kadar pişirilen hamurun içinde bol tereyağ ve biraz da tarçın vardır. Çaya kahveye batırılır, üzerine ev yapımı Nutella sürülüp yenilir, yanına peynir koyulsa gider, tazeyken kıtır kıtır her daim tercih sebebidir.
İnceğiz çorbası
Haşlanmış nohut, buğday ve kuzu etinin hüküm sürdüğü, bir içtiğinizde bir daha içmek isteyeceğiniz bir çorba: inceğiz çorbası. Üzerine yağ kızdırmanız şiddetle tavsiye edilir. Ekmeği kırıp banarak yiyiniz ya da kaşık kaşık bir kase bitirip yenisini isteyiniz.
Kuru köfte
Anne köftesinin en güzel halidir. Yanında patates olursa tadından yenmeyendir. Ekmek arası yapılıp yanınıza alabilir, dostu düşmanı acıktırabilirsiniz. Öyle güzeldir.
Entekke böreği
Ankara’nın kıymalı böreği diyebiliriz kendisine. Mayayla hazırlanan hamurun içine kıyma eklenir, Kavala kurabiyesi şeklinde kapatılır. Kızgın yağda altın gibi kızaran entekke börekleri piştikçe önce tabağa sonra mideye gider.
Yemlik cacığı
Yabani ot familyasında olan ama aslında bize hiç yaban olmayan bir ottan yapılır yemlik cacığı. Yemlik otu tarlalara dalmayı gerektirir bazen. Tuza banıp da yiyebilirsiniz ancak en güzeli cacık şeklinde yoğurtla karıştırıldığında olur.
Tamtak tiridi
İçinde çemen olan ve bir kez yediğinizde bir daha vazgeçemeyeceğiniz bir lezzettir tamtak tiridi. En büyük özelliği dilimlenip yağda kızartılan ekmeklerin üzerine çemenli ve kıymalı karışımın eklenmesidir. Mini kebap görünümünde olduğunu söyleyebiliriz.
Şibit tatlısı
İnce yufka gibi açılan hamurların sac üzerinde pişirilmesi, baklava şeklinde kesilmesi ve şerbetle buluşmasıyla oluşur. Şebit tatlısı da denir. Şebit, yufka demektir. Aslında böyle sade ve güzeldir.
Efelek sarması
Labada olarak bildiğimiz otun Ankaraca’sıdır. İç harcıyla doldurulan efelekler itinayla tencereye yerleştirilir. Yanına yemlik cacığını unutmamak gerekir. Bir de efelekten çorba yaparlar. Tek otla sülaleyi doyurmak böylece mümkün hale gelir.
Bazlama kebabı
Tombul tombul hazırlanan bazlamaların içine giren etli harcı, bazlamanın etin suyunu çekmesi, yumuşacık bazlamaları ısırdığınız anda hissettiğiniz afiyet. İşte lezzet Ankara’da böyle bir şey.
